Σε μια εποχή που οι περισσότερες ταινίες αποδεικνύονται χάσιμο χρόνου, ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη να βρω αυτό το διαμάντι! Επιφανειακά, μπορεί να μοιάζει με μια ακόμα ρομαντική κωμωδία. Αλλά υπάρχει ένα βάθος σε αυτήν την ταινία που με εξέπληξε και με γοήτευσε. Πολλά και ωραία μηνύματα για νεαρά κορίτσια, από 13 μέχρι 30, αλλά και οποιαδήποτε ηλικία πριν ή μετά. Και πόσο ενδιαφέρων...
Καθόλου κακή, την είδα σήμερα στο ΕΡΤ flix. Στην πραγματικότητα θα έλεγα ότι για γαλλική παραγωγή ήταν αρκετά καλή. Ειδικά όταν σκέφτομαι όλες αυτές τις ίδιες ανόητες αμερικανικές ταινίες του ίδιου τύπου που μας βομβαρδίζουν τις τελευταίες δεκαετίες. Οι ηθοποιοί δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί, ούτε μπορούμε να πούμε ότι η ταινία έχει το super σενάριο. Τρεις μικροκακοποιοί αποφασίζουν...
Ο Πλανήτης Των Πιθήκων (2001)
Δεν τα κατάφερε ο Τιμ Μπάρτον σ αυτή την επανέκδοση της πρωτότυπης ταινίας του '60 καθώς υστερεί και από την original αλλά και κατά πολύ από τις μεταγενέστερες όπως Η Εξέγερση και Η Αυγή. Το σενάριο μοιάζει λίγο αδέξιο και η σκηνοθεσία φτωχή ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός οτι γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ που στα νιάτα του δε "γεμίζει"...