Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...
Κάθαρση: Αναρχία (2014)
Δεν ενθουσιάστηκα. Ο Φρανκ Γκρίλο δε γεμίζει τα πλάνα ως πρωταγωνιστής, ειδικά στο ρόλο του ήρωα που ως συνήθως δε παθαίνει τίποτα. Η επικίνδυνη περιπλάνηση και η συνεχής καταδίωξη των κεντρικών ηρώων στο Λος Άντελες μου θύμισε αρκετά το Cloverfield. Γενικά, μια χλιαρή ταινία, βασισμένη σ ένα ομολογουμένως ενδιαφέρον σενάριο που ανακυκλώνεται όμως στα συνεχή sequel του και βρίσκει...