Ειλικρινά δεν βλέπω κάποιο μυστήριο, δεδομένου ότι πολλά - πάρα πολλά - αποκαλύπτονται από την αρχή. Όλη η ένταση στεγνώνει. Δεν υπάρχει δράμα στο δράμα. Η μόνη έκπληξη είναι ότι κάθε αρσενικός ρόλος είναι κι ένας υποψήφιος δολοφόνος-απατεώνας. Ακόμη και η μια μοναδική μεγάλη έκπληξη αποκαλύπτεται πολύ πριν αποκαλυφθεί. Δεν υπάρχει καμία σκέψη για το σενάριο. Η πρώτη χαζή σκηνή...
Χάρη σε πολλές αρνητικές κριτικές, οι ελπίδες μου για την απόλαυση αυτής της ταινίας ήταν πολύ μικρές ..... έτσι, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη ότι η ταινία ήταν, τουλάχιστον, διασκεδαστική. Ναι, δεν ήταν δύσκολο να μαντέψει κανείς την ανατροπή κοντά στο τέλος, αλλά ήταν μια ευχάριστη και τίμια ταινία. Μου θύμισε παλιές ταινίες, ταινίες κατασκοπείας τύπου δεκαετίας του '50 και '60...
Τζουμάντζι: Καλώς Ήρθατε στη Ζούγκλα (2017)
Σε καμιά περίπτωση δε μπορείς να πεις οτι είναι αδιάφορη. Αν και υπολείπεται της πρωτοτυπίας και της πλοκής της ομώνυμης και πρωτότυπης ταινίας του 1995, στέκεται αξιοπρεπέστατα χωρίς ιδιαίτερες ερμηνείες (άλλωστε πρόκειται για περιπέτεια) αλλά με πολλά χορταστικά εφέ. Ο Ντουέιν Τζόνσον έχοντας ήδη παίξει σε αρκετές - παρόμοιες συνήθως - ταινίες, φαίνεται να έχει ξεπεράσει τα πρώτα...