Αυτή η ταινία είναι σαν να τρως άχυρο που βρίσκεται μέσα σε μία πολύ όμορφη συσκευασία. Κάθε σκηνή της, κάθε ατάκα, κάθε εξέλιξη της είναι τόσο εύκολη και προβλέψιμη που δεν αντέχεις να τη δεις ούτε μία φορά. Για το ωραίο περιτύλιγμα φροντίζει η halle berry καθώς η κάμερα φροντίζει να μας δείξει κάθε λεπτομέρεια της και ο bruce willis στο ρόλο του διάσημου και πλούσιου φυσικά υπόπτου/δολοφόνου....
Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Διαζύγιο Θανάτου (2002)
Το «Διαζύγιο Θανάτου» είναι μάλλον ένα ριμέικ του μεγάλου «Ραντεβού στο Παρίσι», αλλά τελικά (όπως θα δείτε κι εσείς) δεν του αξίζει. Για να είμαι ειλικρινής, δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να ξανακάνουν την original ταινία αφού αυτή είναι μεγαλειώδης μέχρι σήμερα, τόσο ως θρίλερ Χίτσκοκ όσο και ως κωμωδία. Αλλά το έκαναν ξανά, και όπου στην αρχική ταινία πρωταγωνιστούσε ο Cary Grant...