Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Περιληπτικά: Οι τραυματισμοί που υπέστησαν δύο στρατιώτες πίσω από τις εχθρικές γραμμές στο Αφγανιστάν ξεκινούν μια σειρά από γεγονότα που περιλαμβάνουν έναν βουλευτή του κογκρέσου, μια δημοσιογράφο κι έναν καθηγητή. Η ταινία αφορά ερωτήσεις και όχι απαντήσεις και είμαστε όλοι ευγνώμονες για αυτό. Όταν τέλειωσε η ταινία, ένιωσα ένα βάρος στο στήθος μου γιατί πιστεύω στην εγκυρότητα...
Εκδίκηση (2015)
Την είδα χθες. Δε ξέρω από που προκύπτει αυτό το 6.7 της βαθμολογίας. Οι βασικοί χαρακτήρες ήταν σχεδόν αδιάφοροι, ακόμα και ο Χόπκινς υποτονικός. Η πρωταγωνίστρια Τζούλια Στάιλς σαν να μην υπήρχε στη ταινία. Το μόνο αξιοσημείωτο νομίζω ήταν το βαρύ mood της ταινίας, το οποίο λόγω του καιρού που εξελισοταν η ταινία, ήταν όντως "βαθύ" δραματικό