Για μενα η ταινια υπηρξε ποιητικη ονειρικη με υπεροχες εικονες απο θαλασσα και μεσα σε αυτη τη αμμουδια η πρωταγωνηστρια να περπατα ψαχνωντας για κοχυλια η την αλλαγη της ζωης της . Οι ανθρωποι της εποχης το επαρχιακο περιβαλον του χωριου η πληξη ενος γαμου και ο ερχομος του ερωτα μεσα σε γαλαζιο τουλι που στη συνεχεια βλεπουμε να φευγουν τα χρωμματα και να ερχεται η πραγματικοτητα...
Στο ξεκίνημα της ταινίας ένας Γερμανός συνταγματάρχης λέει στο λοχαγό πρωταγωνιστή: "don't push your luck". Δεν λέω, αμερικανική παραγωγή είναι τα πράγματα πρέπει να γίνονται κάπως έτσι αλλά η αμερικανοποίηση των διαλόγων δείχνει μεγάλη απροσεξία. Ο πρωταγωνιστής μας Τζάι Κόρτνεϊ δεν μοιάζει ούτε με Γερμανό ούτε με στρατιωτικό αλλά πιο πολύ με bodybuilder. Κατά συνέπεια δεν έχει...
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...