Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Το Girls on Film είναι μια όμορφα γραμμένη ιστορία δύο χαμένων νεαρών γυναικών, της Rain και της Blake. Βρίσκουν η μία την άλλη με όχι και τόσο ασυνήθιστα μέσα και συνδέονται μέσω μιας κοινής βαθιάς απώλειας στη ζωή τους. Παρακολουθούμε τις γυναίκες να περνούν από μυριάδες σκαμπανεβάσματα στη σχέση τους. Είναι έντονο αλλά τελικά υποφερτό. Οι περισσότεροι από εμάς είχαμε διαλυμένες...
Δεσποσύνη (2024)
Και πάλι μια ταινία new wave girl power, όπου οι αρσενικοί χαρακτήρες είναι άχρηστοι, (ο κακός βασιλιάς έχει μια μόνο σοβαρή ατάκα), αλλά ο κύριος χαρακτήρας -η πρωταγωνίστρια δηλαδή - είναι έξυπνος, δυνατός και επιδέξιος χωρίς καμία εξήγηση πως και η μόνη αμαρτία του κύριου κακού χαρακτήρα - πάλι στη πρωταγωνίστρια αναφέρομαι - είναι ότι θέλει να προστατεύσει την οικογένειά...