Όπως συνήθως, μια τέλεια παράσταση από τη μεγάλη ηθοποιό Ιζαμπέλ Χούπερτ. Ίσως να είναι ο κύριος λόγος για τους θεατές να δούνε αυτήν (τη μάλλον περιττή κατά τα άλλα) ταινία ούτως ή άλλως. Υποθέτω επίσης, οτι ο Verhoeven και ο Birke θα μπορούσαν να εμπιστευτούν την Huppert, ότι κατά κάποιον τρόπο θα σώσει την υπερφορτωμένη πλοκή. Και ναι, το έκανε. Αρκετά καλά στη πραγματικότητα....
Η ιστορία είναι καλή δείχνοντας τον νεαρό Nathan Drake να ξεκινά την καριέρα του και να μας οδηγεί σε μια διασκεδαστική ιστορία περιπέτειας σε όλο τον κόσμο που έχει αποχρώσεις Indiana Jones. Επιχειρήθηκε κάποιο είδος ανάπτυξης χαρακτήρων και οι ηθοποιοί φαινόταν σαν να το κατάφερναν. Υπάρχει όμως έλλειψη βάθους και σκηνοθεσίας για τη συνολική πλοκή της ταινίας. Νομίζω ότι θα μπορούσε...
Στη Ρώμη Με Αγάπη (2012)
Σε ότι με αφορά, αυτή ήταν μια από τις καλύτερες παραγωγές του Γούντι Άλεν εδώ και χρόνια. Ασχολείται με ανθρώπους Ιταλούς και Αμερικανούς εγκλωβισμένους σε ποικίλες καταστάσεις στην αιώνια πόλη. Δεν είναι μόνο οι αστείες καταστάσεις, αλλά μπορούμε πραγματικά να καταλάβουμε πώς αυτοί οι άνθρωποι ξεφεύγουν από τις αντιπαραθέσεις για να ζήσουν μια κανονική ζωή. Από το απλό ζευγάρι...