Πάντα αιχμαλωτίζομαι από την ιδέα της εξύμνησης κάποιου που η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τους θανάτους άλλων, του οποίου η «απασχόληση» είναι να κλέβει από αυτούς που δεν έχουν λόγο σε τίποτα. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο ήρωάς μας δεν είναι εκεί για να αποδώσει δικαιοσύνη ή ακόμα και για κάποιο μεγάλο σκοπό, είναι απλά ένας μικροαπατεώνας που τυγχάνει να είναι πιο συνηθισμένος...
Μία πρωτότυπη ταινία το σενάριο της οποίας βασίστηκε σε ομώνυμο μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε πέντε χρόνια πριν. Από τις εισπράξεις και την αποδοχή του κοινού αποδείχθηκε πολύ επιτυχημένη και όχι άδικα, ενώ ακολούθησαν δύο sequel το 2015 και το 2017. Με την πλειοψηφία του cast νεαρούς και αγνώστους ηθοποιούς αλλά με ένα εντυπωσιακό set-up (πέρα από το πρωτότυπο σενάριο) ακολουθεί...
Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή (2017)
Βλέπω ότι κάποιες από τις κριτικές του Mudbound λένε ότι είναι πολύ αργό, κορυφώνεται μόνο κοντά στο τέλος και στερείται εστίασης σε μεγάλο μέρος της εξέλιξης. Και είναι αλήθεια ότι για την πρώτη ώρα, είναι δύσκολο να γνωρίζουμε προς ποια κατεύθυνση οδεύει η ταινία. Είναι επίσης αλήθεια ότι πολλές από τις σκηνές στο πρώτο μισό του δεν είναι απαραίτητες για το τελικό προϊόν. Αλλά...