Είναι όλα τόσο λάθος. Στο τρέιλερ έχουν κρατήσει μόνο τις σκηνές δράσης, οι οποίες είναι ελάχιστες στη ταινία καθώς η όλη της εξέλιξη είναι τόσο αργή και αδιάφορη με τον Μαρκ Στρονγκ στον ρόλο του διαπραγματευτή να κάνει ακόμα πιο τραγική τη κατάσταση υπνηλίας. Πραγματικά αδιάφοροι και όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες (δεν εξαιρώ κανέναν μα κανέναν). Βασισμένη στην αληθινή ιστορία...
Και να ο νικητής των νεανικών ταινιών για το 2012, μια 20-κάτι μουσικο-χορευτική ταινία γύρω από αντίπαλες ομάδες κοριτσιών a cappella που εξελίσεται στο κολέγιο Barden. Αν και προφανώς κινείται στα αμερικανικά πρότυπα τέτοιων ταινιών το καστ κερδίζει το κοινό καθώς τα κορίτσια ως επί το πλείστον, είναι αληθινά αστεία, περίεργα, αυθεντικά και συναρπαστικά. Η μουσική και ο χορός...
Ghostbusters (2016)
Απλά αξιολύπητη. 35 χρόνια μετά το αυθεντικό Ghostbusters, το Χόλιγουντ αναμασά ένα εξαιρετικό για την εποχή του σενάριο, με άγνωστους πρωταγωνιστές που δεν έχουν καμία σχέση με τη τότε παρουσία των Μπιλ Μάρει και Σιγκούρνι Γουίβερ. Τα οπτικά εφέ των φαντασμάτων είναι σαφώς και αναμενόμενα καλύτερα, αλλά αυτό που μένει (εκτός από την απογοήτευση) είναι η νοσταλγία για το πρωτότυπο....