Τα πρώτα 50 λεπτά αυτής της δίωρης ταινίας έχουν αρκετά ενδιαφέροντα σημεία όπου κυριαρχούν τα ειδικά εφέ. Βλέπουμε κάθε είδους ακραίων καιρικών καταστροφών που είναι εξαιρετικά δραματικά και εντυπωσιακά - ειδικά για το 2004 - ακόμα κι αν δεν έχουν νόημα. Μετά από τη χιονοθύελλα και το ψύχος, η ταινία καταλήγει σε μια ιστορία ειδυλλίου και επιβίωσης δύο εφήβων που παίζουν οι Jake...
Η ταινια ειναι μια πληρης αντιγραφη του τουρκικού Issiz Adam το οποιο και παλι δεν κατάφερε να φτασει. Πολλες διαφημισεις, πολυ μετριοι οι πρωταγωνιστες. Ας δοθουν ευκαιριες σε πιο ικανους ανθρωπους με ταλεντο και ιδεες να κανουν ταινιες. Αδικειται ο ελληνικος κινηματογράφος με αυτα. Ο Τσιμιτσελης και η Γερονικολου ας μεινουν στο instagram.
Μετά τη Λουτσία (2012)
Η δεύτερη σημαντικότερη συνεισφορά του Μεξικού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2012 είναι μια ασυνήθιστα καλή δήλωση του Μεξικού κατά του εκφοβισμού με έναν πειραματικό τρόπο, σε σκηνοθεσία του Michel Franco. Μπορεί να υποστηρίξετε ότι οι καταστάσεις που εξελίσονται εδώ φτάνουν στο άκρο αλλά ο κινηματογράφος έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί αυτό το μαγικό εργαλείο μόνο...