Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Ράσελ Κρόου και Τζένιφερ Κόνελι πάλι μαζί 13 χρόνια μετά το αριστουργηματικό Ένας Υπέροχος Άνθρωπος, απέχοντας πολύ από το μεγαλείο της πρώτης ταινίας. Τα επιπλέον μεγάλα ονόματα Έμμα Γουάτσον και Άντονι Χόπκινς δε φαίνεται να σώζουν τη κατάσταση κάνοντας το ακόμα μια ταινία χολιγουντιανών εφέ που διηγείται μια γνωστή και κινηματογραφικά safe ιστορία. Στην ίδια κατηγορία με το Η...
Νομοταγής Πολίτης (2009)
Αυτή η ταινία είχε μια φοβερή ιδέα και θα μπορούσε να ήταν υπέροχη, εκτός από το τέλος της. Το πρώτο θέμα είναι οτι ο Jaime Foxx υποτίθεται ότι είναι κακός, αλλά στο τέλος γίνεται ο καλός. Αφήνει ένα βιαστή παιδιών για να προωθήσει την καριέρα του και γίνεται ήρωας στο τέλος. Το δεύτερο, ο χαρακτήρας του Gerard Butler που υποτίθεται ότι είναι σούπερ ιδιοφυΐα που υπερτερεί μπροστά...