Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Παίζουν αξιολογοι ηθοποιοί και νεοι ταλαντούχοι ηθοποιοι σε μια πολύ κακογουστη ταινία, ενος αγνώστου σκηνοθέτη , Στα πρώτα πέντε λεπτά διεκοψα το φίλμ να παίζει. Απαράδεκτο ολο το στήσιμο Γεμίσαμε απο σκηνοθετίσκους και συγγραφίσκους σαν τον παραπάνω που σκηνοθέτησε αυτή την ταινία!! Απορώ πραγματικά ποιος ήταν χορηγός αυτής της αθλιότητας
Μετά τη Λουτσία (2012)
Η δεύτερη σημαντικότερη συνεισφορά του Μεξικού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2012 είναι μια ασυνήθιστα καλή δήλωση του Μεξικού κατά του εκφοβισμού με έναν πειραματικό τρόπο, σε σκηνοθεσία του Michel Franco. Μπορεί να υποστηρίξετε ότι οι καταστάσεις που εξελίσονται εδώ φτάνουν στο άκρο αλλά ο κινηματογράφος έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί αυτό το μαγικό εργαλείο μόνο...