Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά
1001 Γραμμάρια (2014)
Αυτή η ταινία δείχνει την αντίθεση μεταξύ της συναισθηματικής αναταραχής της ζωής του κύριου χαρακτήρα (διαζύγιο, ασθένεια του πατέρα) και της δουλειάς της ... αυτή της ακριβούς και προσεκτικής μέτρησης. Το χιούμορ είναι υποτιμημένο και μερικές φορές σε ξαφνιάζει. Το συνέδριο που παρευρίσκεται στο Παρίσι είναι πολύ αστείο (και ένα ωραίο σχόλιο για το πόσο σοβαρά παίρνουμε μερικές...