Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Τι να πούμε τώρα γι αυτή τη ταινία...πρόκειται για την 24η ταινία που σκηνοθέτησε ο Κλιντ Ίστγουντ και από τις λίγες στις οποίες δεν συμμετείχε ως ηθοποιός. Δύο κερδισμένα όσκαρ για τον Σον Πεν και τον Τιμ Ρόμπινς και άλλες 4 υποψηφιότητες. Η δύναμη της ταινίας εκτός από τα τρία μεγάλα ονόματα είναι οι σκοτεινοί χαρακτήρες που υποδύονται. Ο Τιμ Ρόμπινς ζει μέσα στις δικές του δυστυχίες...
Στο Στοιχείο τους (2023)
Μπορώ να πω πως έμεινα ευχάριστα έκπληκτος. Ναι, η ταινία έχει τα κοινωνικά της μηνύματα για τους μετανάστες, τις διαφορές και όλα τα υπόλοιπα, αλλά είναι επίσης μια αρκετά χαριτωμένη μικρή ταινία που μπορείς να την απολαύσεις έτσι απλά, χωρίς να προσπαθείς να ανακαλύψεις τα μηνύματα αυτά. Το βρήκα λίγο μπερδεμένο στην αρχή (είμαι πολύ παλαιότερης γενιάς από αυτή που στοχεύει!)...