Παρά τη προβλέψιμη ιστορία και τον κλισέ ρομαντισμό, μετά από ώρα και σε μεγάλο βαθμό χάρη στην εμφάνιση του νεαρού αστεριού της Josephine Langford, η ταινία θα σταθεί όρθια. Καθώς η Tessa, η Langford δηλαδή, εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε σκηνή και με την κάμερα να βρίσκεται συνεχώς στο πρόσωπό της, μεταδίδει ένα ειλικρινές μείγμα αυτοσυγκράτησης και πείνας για νέες εμπειρίες, εμπιστοσύνης...
Όπως φαντάζομαι ένιωσαν και όλοι αυτοί που το είδαν, αυτή η ταινία είναι τόσο χάλια, που έπρεπε να γράψω μια προειδοποίηση σε όποιον σκέφτεται να το παρακολουθήσει. Σας παρακαλώ μην τη δείτε. Με υπεράνθρωπες προσπάθειες, κατάφερα να φτάσω στα 80 λεπτά από τα 140, όπου και δεν μπορούσα να αντέξω πια. Ο εγκέφαλός μου φώναζε για να σταματήσω! Μακράν το χειρότερο αυτής της ταινίας είναι...
Αμερικάνικο Όνειρο (2018)
Χαίρομαι που βλέπω ότι ένα θέμα όπως η μετανάστευση, σε μια εποχή όπου αυτή η ασθένεια εξαπλώνεται πολύ γρήγορα, συζητείται τόσο ειλικρινά στην οθόνη. Και όταν λέω ειλικρινά... υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να προσέξετε, ατάκες, χαρακτήρες ή στιγμές. Παρακολουθούμε την ιστορία της Μάρα, μιας Ρουμάνας μετανάστης που προσπαθεί να προσφέρει στο παιδί της την καλύτερη δυνατή ζωή,...