Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Για όσους δεν το γνωρίζουν πρόκειται για τη συνέχεια της ταινίας του 2005 Ταξιδιώτες της Συμφοράς με πρωταγωνιστές πάλι τον Ice Cube και τη Nia Long. Όσοι λοιπόν έχουν δει την ήδη μέτρια πρώτη ταινία θα διαπιστώσουν ότι σε αυτό το σίκουελ δεν υπήρχε καμία πρόοδος. Μία ακόμη οικογενειακή ταινία βασισμένη σε ένα πολυπαιγμενο σενάριο με απολύτως προβλέψιμη εξέλιξη. Από την άλλη αν...
Δεν Έχω Ξεχάσει το Περσινό Καλοκαίρι (1998)
Γιατί κάθε φορά που υπάρχει μια νέα επιτυχημένη ταινία, θα πρέπει μετά από λίγο να κάνουν μια συνέχεια της; Το "Δεν έχω ξεχάσει το περσινό καλοκαίρι" επαναλαμβάνει σχεδόν τα πάντα από το πρωτότυπο, συν/πληνκάποια μέλη του καστ. Ελπίζω απλώς να μην κάνουν άλλη μια ταινία του στυλ "Ξέρω τι έκανες". Όχι μόνο δεν υπάρχει τίποτα που μπορούν να προσθέσουν στην ιδέα, αλλά και ο τίτλος...