Κάθε sequel του Jarhead και χειρότερο. Αμερικανοί στρατιώτες στη Μέση Ανατολή ενάντια σε φανατικούς τζιχαντιστές. Τόσο πρωτότυπο. Σα να βλέπεις shoot-em up στον υπολογιστή, χωρίς να παίζεις εσύ. Ανύπαρκτο σενάριο, αδιάφοροι (και ίσως κακοί) πρωταγωνιστές, καμία σκηνοθεσία σε μια λαίλαπα πυροβολισμών και σκοτωμών χωρίς νόημα.
Όπως συνήθως, μια τέλεια παράσταση από τη μεγάλη ηθοποιό Ιζαμπέλ Χούπερτ. Ίσως να είναι ο κύριος λόγος για τους θεατές να δούνε αυτήν (τη μάλλον περιττή κατά τα άλλα) ταινία ούτως ή άλλως. Υποθέτω επίσης, οτι ο Verhoeven και ο Birke θα μπορούσαν να εμπιστευτούν την Huppert, ότι κατά κάποιον τρόπο θα σώσει την υπερφορτωμένη πλοκή. Και ναι, το έκανε. Αρκετά καλά στη πραγματικότητα....
Μια Βροχερή Μέρα στη Νέα Υόρκη (2019)
Ευχάριστη ταινία που δείχνει αυτό που περιγράφει ο τίτλος. Ο Γούντι Αλλεν έβαλε τον νεαρό σωσία του ως πρωταγωνιστή να παίξει το ρόλο που έπαιζε ο ίδιος πριν δεκαετίες. Καλή γλυκόπικρη πλοκή χαλαρη χωρίς πιεση με την κλασσικη αφηγηση και το πιάνο. Η φωτογραφια εναρμονιζεται με τον ρομαντικό χαρακτήρα της ταινίας και δίνει ένα βελούδινο σκηνικό που προς στιγμην πάει να ράγισει αλλά...