Η δεύτερη σημαντικότερη συνεισφορά του Μεξικού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2012 είναι μια ασυνήθιστα καλή δήλωση του Μεξικού κατά του εκφοβισμού με έναν πειραματικό τρόπο, σε σκηνοθεσία του Michel Franco. Μπορεί να υποστηρίξετε ότι οι καταστάσεις που εξελίσονται εδώ φτάνουν στο άκρο αλλά ο κινηματογράφος έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί αυτό το μαγικό εργαλείο μόνο...
Οι καθημερινές συνήθειες του κεντρικού χαρακτήρα και οι αντιθέσεις μαζί με την ειρωνεία των όπλων εναντίον της Wall Street φαίνεται να κάνουν την ταινία αποτελεσματική. Οι χαρακτήρες, δεν απαιτείται να κάνουν τίποτα που δεν μπορούν να χειριστούν οι σχετικά μέτριοι ηθοποιοί, οπότε δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για την έλλειψη μεγάλων ονομάτων. Αντ' αυτού, βοηθά στο να διατηρείται...
Aquaman (2018)
Μια σκέτη, παιδιάστικης αντίληψης ανοησία που κατάφερα να παρακολουθήσω μέχρι την 1 ώρα και 15 λεπτά. Και πολύ ξόδεψα από τον χρόνο μου!... Κρίμα για το κάστινγκ και το τρέιλερ το οποίο ενώ σε προϊδέαζε για κάτι καλό ή έστω συμπαθητικό ώστε να ξεχαστείς για μια ώρα και τρία τέταρτα, απεναντίας κάτι τέτοιο δεν ίσχυσε με τίποτα.