Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Δεν τα κατάφερε ο Τιμ Μπάρτον σ αυτή την επανέκδοση της πρωτότυπης ταινίας του '60 καθώς υστερεί και από την original αλλά και κατά πολύ από τις μεταγενέστερες όπως Η Εξέγερση και Η Αυγή. Το σενάριο μοιάζει λίγο αδέξιο και η σκηνοθεσία φτωχή ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός οτι γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ που στα νιάτα του δε "γεμίζει"...
Εννιά Ζωές (2016)
Σαφώς χαριτωμένη και ικανοποιητική για το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Μια κλασική ιστορία ανταλλαγής χαρακτήρων μετά από κάποιο ατύχημα, καλού εναντίον κακού και συνειδητοποίησης οτι η οικογένεια είναι το πιό σημαντικό πράγμα στη ζωή. Πετυχημένα - ίσως με κάποια υπερβολή - τα animations της γάτας, χωρίς απαιτήσεις οι ρόλοι για τους Κέβιν Σπέισι και Τζένιφερ Γκάρνερ. Γενικά μια...