Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Είναι μια πολύ καλή ταινία μουσικής με εξαιρετική παραγωγή, κάμερα και διασκεδαστικές μουσικές παραστάσεις και κινήσεις από την Taylor Swift. Δεν είμαι θαυμάστρια της Taylor Swift, αλλά μεγαλώνοντας, είχα ακούσει αρκετά τραγούδια της. Ειδικά τα τραγούδια της «22, Bad Blood, Style, and Love Story» μου άρεσαν πολύ. Τα σκηνικά παραγωγής, τα χρώματα και η κάμερα είναι απίστευτα πολύχρωμα...
Μεσοκαλόκαιρο (2019)
Ενώ βρήκα το "Η Διαδοχή" τρομακτικό - μια ταινία που έχει πολλά κοινά με αυτή εδώ - θα δίσταζα να περιγράψω το Μεσοκαλόκαιρο ως τέτοιο. Έχει κι αυτό το μερίδιό της σε μια φρικτή ιστορία, αλλά η πιο γήινη φύση της επικεντρώνεται στον τρόμο και τα συναισθήματα του ανθρώπου. Είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές και καταθλιπτικές ταινίες τρόμου που έχω δει εδώ και πολύ καιρό. Το ξεκίνημα...