Η αλήθεια είναι ότι μία πολεμική ταινία έχει το κατάλληλο φόντο για να δείξει έντονα συναισθήματα και στιγμές. Πόνος, οργή, δυστυχία, γενναιότητα, ηθική, επιβίωση, όλα αυτά παλεύουν και στην πραγματικότητα αλλά και σε μία ταινία για να αποδοθεί το κλίμα του πολέμου. Η διαφορά είναι ότι στις περισσότερες σύγχρονες ταινίες, όπως και σε αυτή εδώ, όλα αυτά είναι καλογυαλισμένα, δηλαδή...
Αρχικά θα πω ότι η ιστορία ήταν καλή. Αλλά αυτό συμβαίνει συνήθως σε κωμωδίες. Πρέπει λοιπόν να δούμε αν η ταινία κάνει τον θεατή να γελάει. Εάν είστε οπαδός της κωμωδίας του Will Ferrell και του Mark Wahlberg, τότε θα γελάτε σχεδόν σε όλη την ταινία. Ο Ferrell είναι πραγματικά διασκεδαστικός. Θέλω να πω ότι παίζει έναν χαρακτήρα, αλλά χρησιμοποιεί το τυπικό του χιούμορ. Ο Wahlberg...
Ο Μπράβος (2024)
Λοιπόν, η ταινία αυτή ήταν όντως ένα ταξίδι, αλλά όχι με την καλή έννοια - η ταινία με πρωταγωνιστή τον Patrick Swayze δεν είναι αριστούργημα, αλλά σε σύγκριση με αυτήν, είναι ένα αριστούργημα ψυχαγωγίας υψίστης τάξης... Αυτό το ριμέικ ή η επανεμφάνιση ή οτιδήποτε άλλο είναι, απλώς είναι κακό από κάθε άποψη. Δεν υπάρχουν αξιαγάπητοι χαρακτήρες, μόνο τυχαία βία, και τα υπόλοιπα...