Με το πλεόνασμα μετα-αποκαλυπτικών ταινιών που υπάρχει στον σημερινό κινηματογράφο, ο Δρόμος κάνει αυτό που πολύ λίγες ταινίες σε οποιοδήποτε είδος φαίνονται ικανές να κάνουν. Εδώ πρόκειται για μια ταινία που με τη δική της διορατικότητα αποτυπώνει τον ρεαλισμό της φρίκης ενός ολοκαυτώματος, συνδυάζοντας το απόλυτα χειρότερο δυνατό μέλλον με τα πιο βαθιά όμορφα ανθρώπινα χαρακτηριστικά...
Ο Σάμιουελ Λ. Τζάκσον εδώ βρίσκεται στον ρόλο ενός ρατσιστή αστυνομικού, του οποίου η ησυχία και οι αρχές διαταράσσονται με τον ερχομό ενός προοδευτικού ζευγαριού στη γειτονιά του, ζευγάρι που υποδύεται ο Πάτρικ Γουίλσον με την Κέρι Ουάσινγκτον. Μικρό το καστ, απλό το σενάριο, ίσα ίσα να περάσει καλά η ώρα μας. Ο πρωταγωνιστής μας Τζάκσον κάνει καλά αυτό που κάνει και γενικά η ταινία...
Τσάι στη Σαχάρα (1990)
Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό - το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησής μου πηγάζει από το γεγονός ότι τη παρακολούθησα αρκετές φορές και ότι έχω διαβάσει επίσης το βιβλίο (του Paul Bowles) δύο ή τρεις φορές. Έτσι και τα δύο έργα τέχνης (δεδομένου ότι το βιβλίο είναι σίγουρα ένα έργο τέχνης) τείνουν να συνδυάζονται στο μυαλό...