Η τελευταία ταινία του Γιώργου Λάνθιμου είναι παρανοική με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και εξαιρετικά άτακτη, αλλά με άφησε κάπως ψυχρό. Η Έμα Στόουν υποδύεται το τέρας του Φρανκενστάιν της ταινίας, μια γυναίκα που θέλει ανεξαρτησία και ελευθερία, σεξουαλικά αλλά και γενικά, χωρίς να χρειάζεται να ζήσει τη ζωή της με κανόνες που έχουν θεσπίσει οι άνδρες. Είναι μια δυνατή και περήφανη...
Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Αγώνες Πείνας (2012)
Το ορίτζιναλ Battle Royale (ιαπωνική ταινία) του 2000 με παρόμοιο θέμα, ήταν περισσότερο μια ενήλικη εκδοχή αυτής της ταινίας εδώ. Η ιδέα είναι τόσο καλή που μεταφέρεται εύκολα στην οθόνη, ακόμα κι αν είναι λίγο αποδυναμωμένη. Έβρισκα ρομαντισμό ακόμα και στις πιο περίεργες καταστάσεις. Λίγο Lenny Kravitz, λίγο Elizabeth Banks και Stanley Tucci για κάποια υποκριτική βαρύτητα και...