Ενα παραμυθάκι αλλά ταυτόχρονα και ένα αρκετά πρωτότυπο και ρομαντικό σενάριο που μόνο στις ταινίες μπορεί να συμβεί. Από τις πρώτες και πιο γνωστές ρομαντικές κωμωδίες της δεκαετίας του 90 με πρωταγωνιστές τον Νίκολας Κειτζ στο ξεκίνημα του και τη Μπρίτζετ Φόντα σε μικρή ηλικία. Χαριτωμένη ταινία, ανάλαφρη με happy ending, γυρισμένη στη Νέα Υόρκη φυσικά, επιβεβαιώνει τη θεωρία...
Ξεκίνησα να βλέπω την ταινία με μεγάλες ελπίδες. Δεν υπάρχουν αρκετά ρομαντικά δράματα πια και μου άρεσε που περιγράφηκε ως «μια ιστορία στοιχειωμένης αγάπης». Λοιπόν ... ήταν σαν μια απογοητευτική ιστορία αγάπης για μένα. Χωρίς να κάνω spoilers, η μορφή αυτής της ταινίας περνά μεταξύ του ρομαντικού παρελθόντος και του τρέχοντος χωρισμού των δύο κύριων χαρακτήρων που απεικονίζονται...
Στο Όνομα της Φυλής (2012)
Για μένα ήταν μία ταινία που περιέγραφε πολύ γλαφυρά τις αγριότητες των ναζί και τις αντιλήψεις τους για την ευγονία, τον εκ γερμανισμό περιοχών που θεωρούσαν δικές τους...χωρίς να παρουσιάζει αγριότητες κτλ. Πολύ καλές οι ερμηνείες, έντονες οι συναισθηματικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η φιλία, ό έρωτας, η αντίσταση, η επιβίωση , ή οργή... Για μένα είναι πολύ ρεαλιστική...