Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...
Όταν συναντάμε για πρώτη φορά τον κεντρικό χαρακτήρα του "Ο Νόμος της Αγοράς", αυτός βρίσκεται στη μέση ενός σεμιναρίου σε ένα τοπικό κέντρο εργασίας - προφανώς όχι το πρώτο του - και τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Μετά από σύσταση του συμβούλου του, έχει περάσει αρκετούς μήνες παρακολουθώντας μαθήματα για τη λειτουργία ενός γερανού κατασκευής, αλλά τώρα που τέλειωσε, ανακαλύπτει...
Φόνος στο Λευκό Οίκο (1997)
Έλεος πια με αυτές τις κακογραμμένες ταινίες δράσης του Γουέσλει Σνάιπς, ο οποίος έχει γίνει πάμπλουτος με τα χαμηλά στάνταρτνς του μέσου αμερικανού θεατή. Και πόσες φορές πια πρέπει να μας απασχολήσει η ζωή ενός αμερικανού προέδρου κάτω από τη σκέπη του Λευκού Οίκου; Προτιμήστε κάτι άλλο by far