Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Με την παράδοξή του αφήγηση και το υπερβολικά γυαλισμένο μελόδραμά του, η ταινία κινδυνεύει να φανεί περισσότερο ως παραγωγή του Χόλιγουντ παρά μια γαλλική ρομαντική ιστορία. Ο σκηνοθέτης Benoit Jacquot σίγουρα παίζει με το παραπάνω το χαρτί της αγωνίας, καθώς προσπαθεί να οδηγήσει τον κύριο χαρακτήρα μακριά από την ειρωνική αλήθεια που σίγουρα θα τον στείλει πέρα από τα άκρα και...
Ο Δρόμος (2009)
Σε ένα μετα-αποκαλυπτικό τοπίο, ένας πατέρας με τον γιό του προσπαθούν να επιβιώσουν. Εξαιρετικά σκηνοθετημένη, μια δραματική ιστορία επικεντρωμένη στη σχέση των δύο πρωταγωνιστών σε ένα απόλυτα εχθρικό περιβάλλον, με κάποιες απαραίτητες σκηνές σκληρής βίας, κρατά σε επαγρύπνηση τον θεατή και συγκινεί με τη τραγικότητά της. Να τη δείτε, το προτείνω ανεπιφύλακτα