Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Ειλικρινά δεν βλέπω κάποιο μυστήριο, δεδομένου ότι πολλά - πάρα πολλά - αποκαλύπτονται από την αρχή. Όλη η ένταση στεγνώνει. Δεν υπάρχει δράμα στο δράμα. Η μόνη έκπληξη είναι ότι κάθε αρσενικός ρόλος είναι κι ένας υποψήφιος δολοφόνος-απατεώνας. Ακόμη και η μια μοναδική μεγάλη έκπληξη αποκαλύπτεται πολύ πριν αποκαλυφθεί. Δεν υπάρχει καμία σκέψη για το σενάριο. Η πρώτη χαζή σκηνή...
Ο Λύκος της Wall Street (2013)
Ο Μάρτιν Σκορσέζε σκηνοθετεί ένα παραφουσκωμένο σενάριο μιας αληθινής αμερικανικής ιστορίας επιτυχίας με πρωταγωνιστή τον Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, ο οποίος ερμηνεύει τον Jordan Belfort, έναν ταχύτατα ανερχόμενο χρηματιστή στην Αμερική της δεκαετίας του '90. Πολύ αμφιβάλω αν όλα αυτά που δείχνει η ταινία συνέβησαν, με τον τρόπο που δείχνει οτι συνέβησαν. Υπάρχει μια υπερβολή όχι μόνο...