Μια αηδία για ανώμαλα κι ανήθικα μυαλά,η υπεροχή του τίποτα με τοποθετηση ιστορικων μορφών σε ένα μπαχαλο μπλέντερ ιδεων του ψυχασθενή πληροφοριοδότη της παγκοσμιοποιημένης καθεστηκυίας τάξης των ανόητων εφευρετών της επικείμενης κολάσεως.Δειτε την και θα με θυμηθείτε την στιγμή εκείνη.
Μια ταινία με μικρό καστ της οποίας το μεγαλύτερο μέρος εξελίσεται στην έρημο με τους δύο πρωταγωνιστές, Σκηνοθετικά και σεναριακά δεν υπάρχει τίποτα αξιόλογο, παρόλα αυτά, η αγωνία για την έκβαση της ιστορίας κρατά το ενδιαφέρον. Το highlight της ταινίας είναι ο Μάικλ Ντάγκλας, πλούσιος και κακός που τελικά "χάνει" από τον αδύναμο, σε έναν συνηθισμένο γι αυτόν ρόλο
Βαβέλ (2006)
Τέσσερις παράλληλες ιστορίες σε τρία διαφορετικά σημεία του κόσμου συνδέονται μεταξύ τους με εξαιρετική τραγικότητα. Δε γνωρίζουμε γιατί ο σκηνοθέτης αποφάσισε να τραβήξει τόσο μακριά τις ιστορίες αυτές, αλλά το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό. Παρά την παράξενη αρχή της ταινίας, η σύνδεση γίνεται κατανοητή μετά από λίγη ώρα. Το μοντάζ είναι γρήγορο μεταξύ των σκηνών, ο σκηνοθέτης μεταβαίνει...