Αν σας άρεσαν άλλες ταινίες του συγγραφέα Nicolas Sparks, αυτή θα την απολαύσετε. Είναι ζεστή και απεικονίζει τι είναι να αγαπάς κάποιον άνευ όρων. Είναι ένα γλυκό και αισθησιακό καρδιοχτύπι ενός νεαρού ζευγαριού που αγωνίζεται να συναντηθεί ενώ ταυτόχρονα ο καθένας ακολουθεί τα όνειρά του. Η Σοφία, θέλει να ακολουθήσει το πάθος της για την τέχνη και ο Λουκ ακολουθεί το πάθος του...
Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Αδάμ, πού Ει; (2019)
Αυτή η ταινία είναι μια βύθιση στη ζωή σε μια από τις μονές του Αγίου Όρους. Η απομονωμένη μοναχική ζωή γεμάτη αυθεντικούς χαρακτήρες και καθημερινούς αγίους βγαίνει στην οθόνη κάτω από τα περιβλήματα των εγκόσμιων προτεραιοτήτων μας. Αυτό που προκύπτει είναι μια συναρπαστική περιγραφή ενός εντελώς απαράμιλλου τρόπου ζωής μέσα σε μια ακμάζουσα μοναστηριακή κοινότητα στα μέσα του...