Για μένα ήταν μία ταινία που περιέγραφε πολύ γλαφυρά τις αγριότητες των ναζί και τις αντιλήψεις τους για την ευγονία, τον εκ γερμανισμό περιοχών που θεωρούσαν δικές τους...χωρίς να παρουσιάζει αγριότητες κτλ. Πολύ καλές οι ερμηνείες, έντονες οι συναισθηματικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η φιλία, ό έρωτας, η αντίσταση, η επιβίωση , ή οργή... Για μένα είναι πολύ ρεαλιστική...
Τέσσερις παράλληλες ιστορίες σε τρία διαφορετικά σημεία του κόσμου συνδέονται μεταξύ τους με εξαιρετική τραγικότητα. Δε γνωρίζουμε γιατί ο σκηνοθέτης αποφάσισε να τραβήξει τόσο μακριά τις ιστορίες αυτές, αλλά το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό. Παρά την παράξενη αρχή της ταινίας, η σύνδεση γίνεται κατανοητή μετά από λίγη ώρα. Το μοντάζ είναι γρήγορο μεταξύ των σκηνών, ο σκηνοθέτης μεταβαίνει...
Το Κόκκινο Σπουργίτι (2018)
Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...