Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω λέγοντας ότι αυτή δεν είναι μια «εύκολη» ταινία. Το Ναχίντ είναι ένα ωραίο παράθυρο στη ζωή μιας γυναίκας στην ιρανική κοινωνία, αλλά είναι επίσης ένας ευαίσθητος προβληματισμός για τα διλήμματα και τις κρίσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ανεξάρτητα από τον πολιτισμό μας. Υπάρχει ένα είδος καταπιεστικής ατμόσφαιρας σε αυτή...
Τη συνιστω ανεπιφυλακτα στον οιοδηποτε να δει τη ταινια!Αν και μικρος θυμαμαι την αγωνια των δικων μου και τις μετεπειτα ιστοριες που μου αφηγηθησαν μετα απο την γνωστοποιηση της καταστροφης στο Τσερνομπιλ!!!Το σαλο που προκαλεσε μετεπειτα της φνωστοποιηση εδω στην Ελλαδα!!!Προσπαθησαμε οι μετεπειτα γενειες να αποτρεψουμε τη δημιουργια νεων τετοιων σταθμων με διαδηλωσεις εναντιον...
Εκδίκηση (2015)
Την είδα χθες. Δε ξέρω από που προκύπτει αυτό το 6.7 της βαθμολογίας. Οι βασικοί χαρακτήρες ήταν σχεδόν αδιάφοροι, ακόμα και ο Χόπκινς υποτονικός. Η πρωταγωνίστρια Τζούλια Στάιλς σαν να μην υπήρχε στη ταινία. Το μόνο αξιοσημείωτο νομίζω ήταν το βαρύ mood της ταινίας, το οποίο λόγω του καιρού που εξελισοταν η ταινία, ήταν όντως "βαθύ" δραματικό