Όπως συνήθως, μια τέλεια παράσταση από τη μεγάλη ηθοποιό Ιζαμπέλ Χούπερτ. Ίσως να είναι ο κύριος λόγος για τους θεατές να δούνε αυτήν (τη μάλλον περιττή κατά τα άλλα) ταινία ούτως ή άλλως. Υποθέτω επίσης, οτι ο Verhoeven και ο Birke θα μπορούσαν να εμπιστευτούν την Huppert, ότι κατά κάποιον τρόπο θα σώσει την υπερφορτωμένη πλοκή. Και ναι, το έκανε. Αρκετά καλά στη πραγματικότητα....
Η ιδέα του remake του "Point Break" δεν ήταν απαραίτητα κακή ιδέα υποθέτω, αλλά όσο κι αν γοητεύει η πρωτότυπη ιστορία, εδώ όλη η γοητεία έχει χαθεί. Όλο το concept φαίνεται να έχει να πάρει έναν γνωστό τίτλο, με μπόλικες στιγμές τυχαίας δράσης και να το έχει πετάξει σε ένα ευρύ κοινό ενδιαφέροντος με την ελπίδα να προσελκύσει τους θεατές Η παντελής έλλειψη οποιασδήποτε συγκίνηση...
Η Μέρα της Βαστίλης (2016)
Πρώτον, αυτή η ταινία μοιάζει με μια παραγωγή του εργοστασίου σκουπιδιών της Europacorp. Θα σκεφτόμουν τον Pierre Morel ή τον Louis Leterrier ως σκηνοθέτες. Ναι, μοιάζει πολύ με ένα TAKEN ή άλλα σκουπίδια από το άλλο εργοστάσιο των σκουπιδιών του Besson, όλες αυτές οι ταινίες δράσης με Αμερικανούς ηθοποιούς και διαδραματίζονται στο Παρίσι. Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, Η Μέρα της...