Από τις πολύ καλές αισθηματικές ταινίες με πρωτότυπο σενάριο και εξαιρετική μουσική. Η αφήγηση της ιστορίας από τον πρωταγωνιστή καθώς παράλληλα εξελίσσονται οι σκηνές της ταινίας δίνει μία μοναδική διάσταση στην εξέλιξη και το νόημα της ιστορίας. Αν και όχι ιδιαίτερα γνωστοί οι πρωταγωνιστές, αποδίδουν τέλεια τους χαρακτήρες που εκπροσωπούν. Ο Άντον Γιέλτσιν είναι πολύ πειστικός...
Μια ακόμα μια ταινία που παρά τα δύο μεγάλα της ονόματα δεν κατάφερε να ανταγωνιστεί αντίστοιχες ταινίες της ίδιας χρονιάς όπως το "Κάτι Πιο Ποπ" ή το "Η Πρώτη Φορά". Η Cyrus αποδεικνύεται όχι μόνο απαλλαγμένη από γοητεία αλλά και ανίκανη να αποδώσει αυτά που έμαθε στο κανάλι της Disney. Η γαλλίδα συγγραφέας-σκηνοθέτης Lisa Azuelos προσπάθησε να προσαρμόσει τη γαλλική ταινία του...
Το Σύνδρομο του Βερολίνου (2017)
Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....