Και να ο νικητής των νεανικών ταινιών για το 2012, μια 20-κάτι μουσικο-χορευτική ταινία γύρω από αντίπαλες ομάδες κοριτσιών a cappella που εξελίσεται στο κολέγιο Barden. Αν και προφανώς κινείται στα αμερικανικά πρότυπα τέτοιων ταινιών το καστ κερδίζει το κοινό καθώς τα κορίτσια ως επί το πλείστον, είναι αληθινά αστεία, περίεργα, αυθεντικά και συναρπαστικά. Η μουσική και ο χορός...
Η σοβαρή κριτική μιας ταινίας σαν αυτήν ή η αξιολόγησή της με αστέρια είναι αστεία, εκτός αν τη συγκρίνουμε με άλλες του είδους της ... σε αυτήν την περίπτωση θα της έδινα 10. Πρόκειται για μια χαζή κωμωδία στην οποία πρέπει να αναστείλετε συνεχώς τη δυσπιστία. Όπως όλα οι υπόλοιπες του είδους, προσπαθεί απλώς να φέρει λίγη φρεσκάδα στο τραπέζι ... και κατά τη γνώμη μου, το πετυχαίνει Παρουσιάζε...
Μια Ξεχωριστή Μέρα (1993)
Αν και ο Μάικλ Ντάγκλας ποτέ δεν με ενθουσίαζε στις ταινίες που πρωταγωνιστούσε, ομολογώ πως σε αυτή εδώ είναι εξαιρετικός και μάλιστα σε έναν ρόλο που δεν τον συνηθίζει, αυτόν του ψυχοπαθή που σταδιακά μεταμορφώνεται σε εγκληματία. Πολύ δυνατός και ο γίγαντας της ηθοποιίας Ρόμπερτ Ντιβάλ στον ρόλο του αστυνομικού. Πέρα από τις καλές αυτές ερμηνείες, η ταινία έχει σε όλη τη διάρκειά...