Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Αν υπάρχει μια χώρα που οι κινηματογραφικές της παραγωγές ασχολούνται με τη πολιτική, με διαφορά από τις υπόλοιπες, αυτή είναι η Αμερική. Κι αυτό γιατί η πολιτική αποτελεί μεγάλο κομμάτι της ζωής των Αμερικανών αλλά και γιατί τα πολιτικά σκάνδαλα αποκαλύπτονται πολύ "ηχηρά". Με ένα σκάνδαλο λοιπόν διαπραγματεύεται η ταινία αυτή καθώς αφηγείται την αληθινή ιστορία των προσπαθειών...
Αναρχία (2014)
Πολύ κακό για το τίποτα. Αναμφισβήτητα πολλά μεγάλα ονόματα στο καστ κι αυτός είναι ίσως ο μόνος λόγος να δεις τη ταινία. Ο Ίθαν Χοκ ποτέ δε μου γέμιζε το μάτι, αλλά αυτό είναι προσωπικό. Ο Εντ Χάρις σε ρόλο που ξεφεύγει από τα στάνταρτ του. Η "Βασίλισσα" Γιόβοβιτς πανέμορφη ακόμα και στα 40 της ίσως μένει το μόνο αξιοθέατο σε αυτή τη ταινία