Συγκλονιστική ταινία που στοιχειώνεται από την αλήθεια ενός πραγματικού ντοκιμαντέρ αλλά χρησιμοποιώντας κανονικούς, αν και ερασιτέχνες, ηθοποιούς στους ρόλους των μεταναστών. Που για να σωθούν αποφασίζουν να μπουν στο μαρτύριο ενός εξαιρετικά επικίνδυνου ταξιδιού. Ταξιδιού που τους οδηγεί αντί για την σωτηρία, σε μια απείρως χειρότερη μοίρα.
Νομίζω ότι αυτή η ταινία είναι απλά εντάξει. όχι κάτι θεαματικό και όχι το είδος που συνιστώ στους φίλους μου. Ήταν κάπως ενδιαφέρον και αν σας αρέσουν οι ταινίες τρόμου, πιθανότατα θα σας αρέσει. Συνολικά, η ιδέα ήταν μια ανάμειξη ταινιών τρόμου που έχουν ήδη γίνει (Ο Κύβος, Saw - αν και οι δύο ήταν καλύτερες από Το Μικρό Σπίτι στο Δάσος). Έχει μια sci-fi ατμόσφαιρα, αλλά ποτέ...
Σε 60 Δευτερόλεπτα (2000)
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια διασκευή του σεναρίου της πρωτότυπης και ομώνυμης ταινίας του 1974. Ο Νίκολας Κέιτζ με πολύ μαλλί ακόμα, δεν μπορεί να πει καν πειστικά τις ατάκες του και η σκηνική του παρουσία ταιριάζει περισσότερο σε αυτή ενός κομπάρσου παρά πρωταγωνιστή. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει χαρακτηριστικά στη σκηνή έξω από εστιατόριο που δούλευε η μητέρα του, όπου συζητά...