Μια πολύ ωραία ταινία με τον Μελ Γκίμπσον ακόμα μια φορά στο ρόλο του αστυνομικού και μπαμπά. Η ταινία ξεκινά δυνατά με τη τραγική δολοφονία της κόρης του και ο Γκίμπσον μέσα στη διαφθορά και τις συνωμοσίες προσπαθεί να βρει τους υπαίτιους και να αποδώσει δικαιοσύνη. Παρά το γεγονός οτι στην υπόθεση εμπλέκονται πολλά πρόσωπα και έχει κάποιες ανατροπές, η πλοκή σε όλη τη διάρκεια...
Μια αηδία για ανώμαλα κι ανήθικα μυαλά,η υπεροχή του τίποτα με τοποθετηση ιστορικων μορφών σε ένα μπαχαλο μπλέντερ ιδεων του ψυχασθενή πληροφοριοδότη της παγκοσμιοποιημένης καθεστηκυίας τάξης των ανόητων εφευρετών της επικείμενης κολάσεως.Δειτε την και θα με θυμηθείτε την στιγμή εκείνη.
Η Κόρη του Ράιαν (1970)
Για μενα η ταινια υπηρξε ποιητικη ονειρικη με υπεροχες εικονες απο θαλασσα και μεσα σε αυτη τη αμμουδια η πρωταγωνηστρια να περπατα ψαχνωντας για κοχυλια η την αλλαγη της ζωης της . Οι ανθρωποι της εποχης το επαρχιακο περιβαλον του χωριου η πληξη ενος γαμου και ο ερχομος του ερωτα μεσα σε γαλαζιο τουλι που στη συνεχεια βλεπουμε να φευγουν τα χρωμματα και να ερχεται η πραγματικοτητα...