Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Μια τυπική ιστορία ρομαντισμού και κωμωδίας, χωρίς τίποτα καινούριο αλλά οι ερμηνείες είναι αξιοπρεπείς και ακόμα κι αν δεν συμπεριλαμβάνεται στον αγαπημένο μου τύπος ταινιών, βρήκα τον εαυτό μου να τη βρίσκει ικανή να κρατήσει το ενδιαφέρον μου καθώς τη παρακολουθούσα. Η Άννα Φάρις και η Εύα Λονγκόρια είναι πολύ καλές εδώ, αλλά ο Eugenio Derbez είναι ακόμα καλύτερος, αρκετά αστείος...
Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής (2015)
Θα διαφωνήσω, έχει φοβερά σκηνικά και οπωσδήποτε χρειάστηκε να πέσουν πάρα πολλά χρήματα για να φτιαχτούν όλοι αυτοί οι φανταστικοί κόσμοι. Είναι μια περιπέτεια που συνεχόμενα για δύο ώρες γίνονται πράγματα, ανατροπές. Μπορεί να έχει πολλή βία, κακή μουσική και αποκρουστικές καταστάσεις/χαρακτήρες αλλά τα πάντα είναι προσεγμένα στη παραμικρή λεπτομέρεια. Ναι, δεν είναι για όλους,...