Μόλις παρακολούθησα τη Φόνισσα σε όλο της το μεγαλείο στη μεγάλη οθόνη: Υπέροχη εικόνα και φωτογραφία. Κοστούμια, σκηνικά, φώτα, όλα πολύ προσεγμένα. Η ερμηνεία όπως αναμενόταν ήταν κορυφαία από τη σταρ Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Ωστόσο το υπόλοιπο καστ μου φάνηκε κατώτερο, όπως ήταν αναμενόμενο για άλλη μια φορά: οι περισσότεροι ηθοποιοί στις ελληνικές ταινίες παίζουν σαν να είναι...
Το δράμα είναι υποτιμημένο, η ένταση είναι λεπτή και οι χαρακτήρες είναι και οι δύο ξεχωριστοί και πιστευτοί. Ειδική μνεία για την Κρίστεν Στιούαρτ, που καταφέρνει να είναι δώδεκα πράγματα ταυτόχρονα - τραγική αλλά όχι αξιολύπητη, δυνατή, γοητευτική, αστεία, ασυνήθιστα σέξι και χωρίς κανένα από τα κλισέ συσχετισμένο με οποιαδήποτε από τις διαβόητες ψυχικές ασθένειες του Χόλιγουντ....
Για τη Μικρή Σαμα (2019)
Αν μπορούσα να βάλω περισσότερο από 5 θα το έκανα. Το παρακολούθησα για πρώτη φορά απόψε και κατέληξα οτι πρόκειται για ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ. Κρίμα που έχασε το Όσκαρ. Για ένα αριστούργημα 96 λεπτών που σε αφήνει άφωνο, πιθανόν θα κλαίτε στα 80 από αυτά. Δείτε κάτι τέτοιο και μετά σκεφτείτε για το αν πρέπει να παραπονιέστε για το πόσο κακή είναι η ζωή. Τίποτα δεν συγκρίνεται...