Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Ένας επιχειρηματίας, που μεγαλώνει έναν μικρό γιο με τη βοήθεια του πεθερού του, ενώ η σύζυγός του βρίσκεται σε τριετή κώμα, παίρνει συνδρομή ενός έτους σε ένα κλαμπ S&M. Η ζωή του σύντομα περιπλέκεται από κυρίαρχες γυναίκες που τον κακοποιούν απροσδόκητα, στα εστιατόρια, στο δρόμο, στη δουλειά του. Ακριβώς όταν σκέφτεστε "πού ακριβώς πηγαίνει όλο αυτό;" τα πράγματα παίρνουν μια...
Ταρίχευση (2006)
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά