Ο Σβαρτσενέγκερ γέρασε και το παραδέχεται. Όμως ακόμα γεμίζει τον κινηματογραφικό φακό και με τη παρουσία του αλλά και με τα ακόμα μέχρι σήμερα αυστριακο-Αγγλικά του. Θα στεκόταν η ταινία χωρίς τον Σβαρτσενέγκερ; Πιθανόν. Σταθερή αξία και παντοτινή, όχι τόσο ως ποιότητα ηθοποιού, αλλά αμερικανικού θρύλου. Ο Τζι Γουν Κιμ κάνει μια εξαιρετική σε όλα σκηνοθεσία (για την εμπειρία του),...
Κλασική περίπτωση φθίνουσας πορείας ενός sequel. Όχι πως το πρώτο Hangover ήταν τίποτα ιδιαίτερο (ακόμα μια ιστορία ενός τρελού bachelor), αλλά τέλος πάντων μέσα στη τρέλα του είχε μια πρωτοτυπία. Δύο χρόνια αργότερα βγήκε το Hangover 2 με σαφώς μικρότερη επιτυχία και δύο χρόνια αργότερα αυτό εδώ, το οποίο πάτωσε. Και δεν εννοώ στις εισπράξεις, γιατί εκεί πήγε σχετικά καλά (αυτό...
Τσαϊνατάουν (1974)
Ένας θρίαμβος ηθοποιίας, ιδιαίτερα από τον Jack Nicholson, ο οποίος είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες ηθοποιούς αν και στο ξεκίνημα της καριέρας του, ο οποίος εκτελεί μία από τις καλύτερες ερμηνείες του. Δίνει ζωή στον χαρακτήρα του J.J. Gittes και υπάρχουν σκηνές στην ταινία σχεδόν τηλεπαθητικές, όπου ξέρουμε τι σκέφτεται χωρίς να χρειάζεται να μας πει. Η Faye Dunaway, νευρωτική...