Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Αρκεί να πούμε οτι αυτή η ταινία είναι για αυτούς που θέλουν να δουν τον Άρνολντ να αντιμετωπίζει ένα διαφορετικό είδος πρόκλησης. Είναι ωραίο, μετά από όλο αυτό το διάστημα, να τον βλέπεις να παίρνει περισσότερες ευκαιρίες και να ωριμάζει ως ηθοποιός. Αυτό δεν αφορά βέβαια τους θαυμαστές του που θέλουν να τον δουν να κάνουν "κακά" πράγματα, τα οποία στη ταινία είναι λίγα και απλά....
Η Δύναμη της Αλήθειας (2018)
Έμεινα έκπληκτος για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας. Ήξερα ότι ένα αεροπλάνο καταρρίφθηκε και η Κριμαία καταλήφθηκε από τους Ρώσους και ότι υπήρχε κάποιο είδος συνεχιζόμενης σύγκρουσης, αλλά δεν ήμουν προετοιμασμένος για αυτό. Περιγράφηκε κάπου ως μαύρη κωμωδία αλλά δεν βρήκα τον εαυτό μου καν να χαμογελά. Μπορεί να υπάρχει ένα γελοίο στοιχείο στην καφκική τρέλα που απεικονίζεται...