Επιτρέψτε μου να πω ότι μόνο η πρώτη ώρα αυτής της ταινίας με είχε κολλημένοι και απλώς ήξερα ξεπερνά την προκάτοχό της όσον αφορά την ιστορία και την δράση. Μετά από περίπου 2 ώρες άρχισα να αναρωτιέμαι πότε ή αν θα υπάρξει κορύφωση. Κάποιες σκηνές έμοιαζαν να διαρκούν πάρα πολύ. Πραγματικά δεν χρειαζόμασταν όλες τις σκηνές του Peter B. Parker και του παιδιού του. Εγώ προσωπικά...
Οι άνθρωποι είναι περίπλοκοι και ο συγγραφέας δεν αποφεύγει να εξετάσει τις αντιφατικές αντιλήψεις της ανθρώπινης φύσης και τις εύθραυστες συνδέσεις που δημιουργούν οι άνθρωποι μεταξύ τους. Για παράδειγμα η ψυχωτική της υπόθεσης τυχαίνει επίσης να είναι γοητευτική και γενναιόδωρη, γνωρίζει πώς να είναι κοινωνική αλλά τυχαίνει επίσης να είναι ψυχρή και μάλλον αδίστακτη. Η νεαρή γυναίκα...
Εκείνη (2016)
Όπως συνήθως, μια τέλεια παράσταση από τη μεγάλη ηθοποιό Ιζαμπέλ Χούπερτ. Ίσως να είναι ο κύριος λόγος για τους θεατές να δούνε αυτήν (τη μάλλον περιττή κατά τα άλλα) ταινία ούτως ή άλλως. Υποθέτω επίσης, οτι ο Verhoeven και ο Birke θα μπορούσαν να εμπιστευτούν την Huppert, ότι κατά κάποιον τρόπο θα σώσει την υπερφορτωμένη πλοκή. Και ναι, το έκανε. Αρκετά καλά στη πραγματικότητα....