Με το πλεόνασμα μετα-αποκαλυπτικών ταινιών που υπάρχει στον σημερινό κινηματογράφο, ο Δρόμος κάνει αυτό που πολύ λίγες ταινίες σε οποιοδήποτε είδος φαίνονται ικανές να κάνουν. Εδώ πρόκειται για μια ταινία που με τη δική της διορατικότητα αποτυπώνει τον ρεαλισμό της φρίκης ενός ολοκαυτώματος, συνδυάζοντας το απόλυτα χειρότερο δυνατό μέλλον με τα πιο βαθιά όμορφα ανθρώπινα χαρακτηριστικά...
Παρακολούθησα την σειρά με μεγάλες προσδοκίες , δυστυχώς όμως με απογοήτευσε πλήρως. Σύμφωνα με την κεντρική ιδέα θα περίμενα να δίνει μεγάλη βάση στον ψυχισμό των χαρακτήρων και να είναι πολύ πιο μελετημένη αυτή η πρωτόγνωρη συνθήκη , που προφανώς δεν έχουμε ζήσει όμως ο σεναριογράφος θα έπρεπε νιώσει πως το έχει ζήσεις και τι θέλω να πω. Οι αντιδράσεις και το σκεπτικό τον ηρώων...
Ο Αρχιτσιγκούνης (2016)
Δυστυχώς ο "Ραντίν" υποφέρει από υπερβολική υπερβολή! Ο πρωταγωνιστής δεν είναι απλώς τσιγκούνης. έχει εμμονή με την αποταμίευση και τη συσσώρευση χρημάτων σε σημείο που αποκόπτει τον εαυτό του από τη λογική και την κανονική ανθρώπινη επαφή. Φαίνεται περισσότερο σαν μια ψυχιατρική ταλαιπωρία παρά σαν μια κακία, μια ιδιορρυθμία ή μία πτυχή του χαρακτήρα, που σημαίνει ότι το αντιλαμβανόμαστε...