Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...
Το Κυνήγι του Χρυσού (2022)
Οι ταινίες για την απληστία είναι ενδιαφέρουσες. Μπορούμε να δούμε μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι άνθρωποι. Ενσωματώνει κλισέ όπως ο άνθρωπος εναντίον της φύσης, ο άνθρωπος εναντίον του ανθρώπου και το φανταστικό ενάντια στο πραγματικό. Το σημαντικότερο κακό εδώ είναι η έλλειψη ενός συναρπαστικού τόξου. Το στήσιμο του "no man's land" είναι αρκετά ενδιαφέρον, αλλά ο συγγραφέας-σκηνοθέτης...