Μια γυναίκα - μια κανονική, ελαφρώς δυσαρεστημένη γυναίκα - πηγαίνει στην παραλία. Πηγαίνει για να κολυμπήσει και από το πουθενά, παγιδεύεται από μια παράξενη αίσθηση. Επιστρέφει στην ακτή, αγκαλιάζει τον γιο της, τρώει ένα αχλάδι και στη συνέχεια μαχαιρώνει έναν άνδρα μέχρι θανάτου. Αυτή η σκηνή του τρέιλερ, που είναι και η βάση όλη της σειράς (αλλά και το δόλωμα), είναι αρκετή...
Εδώ μιλάμε με άλλη βάση. Ναι ακούγεται πολυπαιγμένο, ναι το σενάριο είναι γνωστό, ναι η ελληνική κρίση είναι touching - ακόμα και ο τίτλος κάτι μας θυμίζει. Αλλά είναι ο Μάινας που θα σώσει την κατάσταση, σε έναν (ίσως παραπάνω) πολύπλοκο ρόλο που αφηγείται την απόγνωση και την αγωνία ενός τελειωμένου επιχειρηματία που παλεύει να σωθεί από όλες τις δυστυχίες που τον κυνηγάνε. Προσωπικά...
Oblivion (2013)
Δεν είχα μεγάλες προσδοκίες με το OBLIVION. Δυστυχώς δεν έκανα λάθος. αλλά τα αποτελέσματα είναι κάπως καλύτερα. Στο νέο του πρόσωπο ως ήρωας δράσης, ο Τομ έχει γίνει απλά ΤΕΛΕΙΟΣ. Είναι πάντα ο πιο συμπαθητικός, ο πιο δυνατός, ο πιο έξυπνος και ό,τι πιο ...βρίσκεις. Αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει για λίγο, αλλά μετά από τόσες πολλές ταινίες υπάρχει μια επανάληψη ακριβώς του...