Και να ο νικητής των νεανικών ταινιών για το 2012, μια 20-κάτι μουσικο-χορευτική ταινία γύρω από αντίπαλες ομάδες κοριτσιών a cappella που εξελίσεται στο κολέγιο Barden. Αν και προφανώς κινείται στα αμερικανικά πρότυπα τέτοιων ταινιών το καστ κερδίζει το κοινό καθώς τα κορίτσια ως επί το πλείστον, είναι αληθινά αστεία, περίεργα, αυθεντικά και συναρπαστικά. Η μουσική και ο χορός...
Σαν σενάριο εύστοχο. Σαν σκηνοθεσία εξίσου εύστοχη. Σαν πλοκή αρκετά αργή και πολύπλοκη δίχως να υπάρχει κρυφό νόημα κτλ. Θα προτιμούσα μια ηθοποιό με πιο τρομακτική όψη. Και άντρες ηθοποιούς που να ξεχωρίζω ποιος είναι ποιος. Μου βάλατε όλους τους ξανθούς με μούσια, δεν καταλάβαιναμε ποιος είναι ποιος. Κατά τα άλλα, ναι, είχε ωραία νοήματα, αλλά θα μπορούσαν να είχαν παρουσιαστεί...
Ακαταμάχητος (2020)
Αυτή η ταινία έχει εξαιρετική πλοκή, εξέλιξη και δράση. Είναι μια γοητευτική, αστεία και διασκεδαστική ιστορία ενώ παράλληλα αποκαλύπτει τρομακτικά γεγονότα σχετικά με το εκλογικό μας σύστημα (και ειδικά το αμερικάνικο), τοποθετώντας την ευθύνη στους ώμους και των δύο κομμάτων. Η ταινία βγήκε ακριβώς όταν έπρεπε. Μια αμερόληπτη ματιά στην αμερικανική πολιτική και πώς και τα δύο...