Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Εντελώς κακή ταινία, βασισμένη μόνο σε στιγμές γέλιου (άλλοτε καλές, άλλοτε άβολες), αλλά και Καθαρά στην εμφάνιση των σέξι κοριτσιών. Ειδικά της πρωταγωνίστριας, που παίζει την χαζοχαρούμενη ξανθιά που φεύγει από το πλεϊμπόι. Ταινία χωρίς αρχή και τέλος, Που χάνεται μέσα στην μετριότητα, με τρικυμία στο σενάριο. Με ανούσιες στιγμές πανηγυριών για το τίποτα, (τη στιγμή που παίζε...
Στη Ρώμη Με Αγάπη (2012)
Σε ότι με αφορά, αυτή ήταν μια από τις καλύτερες παραγωγές του Γούντι Άλεν εδώ και χρόνια. Ασχολείται με ανθρώπους Ιταλούς και Αμερικανούς εγκλωβισμένους σε ποικίλες καταστάσεις στην αιώνια πόλη. Δεν είναι μόνο οι αστείες καταστάσεις, αλλά μπορούμε πραγματικά να καταλάβουμε πώς αυτοί οι άνθρωποι ξεφεύγουν από τις αντιπαραθέσεις για να ζήσουν μια κανονική ζωή. Από το απλό ζευγάρι...