Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Ενδιαφέρουσα, κυρίως λόγω της παρουσίας της Νούμι Ραπάς και του Τέρενς Χάουαρντ. Ο Κόλιν Φάρελ αν και πρωταγωνιστής, χάνεται λόγω των καλλιτεχνικών αλλά και φυσικών του διαστάσεων. One man show λοιπόν για τον Κόλιν Φάρελ, ο οποίος όπως είναι αναμενόμενο τα βάζει με όλους και τους καθαρίζει όλους με απίστευτη ευκολία. Το σενάριο τετριμμένο: κάποιος προσπαθεί να εκδικηθεί τους υπεύθυνους...
Collateral: Η Διαδρομή (2004)
Ακόμα μια ταινία στην οποία ο μόνος που ξέρει καλό σημάδι είναι ο πρωταγωνιστής ο οποίος με περίσσεια άνεση εξολοθρεύει τους πάντες. Ωστόσο, εδώ ο Τομ Κρουζ τα πάει καλά, καθώς παίζει ένα ρόλο που του πάει, αυτόν του εκτελεστή, αρκετά πειστικά. Επίσης καλά παίζει και ο Τζέιμι Φοξ στον ρόλο ενός απλού και καθημερινού ταξιτζή. Η ιστορία είναι σχετικά πρωτότυπη, η σκηνοθεσία πολύ καλή,...